Landhoppen

De zaterdagmorgen betekent voor de meeste mensen uitslapen.
Of ze nu met vakantie zijn of niet. Voor ons was het vanmorgen gewoon op tijd opstaan en voorbereiden voor de reis. Het ontbijt werd stipt om 8.00 uur gebracht. Meer dan voldoende wat we mochten eten.
8.30 uur gaan we op de fiets. Volledig regenbestendig gekleed, zelfs de overschoenen hebben we aan. Het is 11 graden en .... het regent.
Koploper had gedacht de regenkleding tot de Vogezen niet nodig te hebben, maar helaas. De weg heeft een paar klimmetjes voor ons tot Dasburg. Nu hebben we meer wind. Langs de Vennbahn of door de bossen voel je geen wind. Het pad gaat langs de Our en is het redelijk vlak. Er zijn delen waar we over afgezette ijzeren vlonders fietsen. De rivier kan hier soms flink hoog staan, ook nu stroomt het water flink.
Bij Vianden zien we de kabelbaan omhoog gaan met lege stoeltjes. Begrijpelijk wie heeft er nu zin in een regenachtig ritje? Al wil je nog zo graag één van de mooiste kastelen van de Ardennen zien. Het kasteel heeft toebehoort aan de Oranjes. In 1417 kwam het slot in bezit van de Nassau‘s tot 1820. Toen werd de inboedel door Willem 1 ten gelde gemaakt en het uitgeklede bouwwerk aan zijn lot overgelaten. Het duurde nog lange tijd voordat men de culturele waarde van het kasteel erkende. Nu komen er vele landgenoten deze plaats bezoeken.
Wij halen een stempel bij het VVV en drinken koffie bij een brasserie met iets lekkers erbij. Het is 11.00 uur en we zijn 35 kilometer verder. Het is nodig om ons op te warmen.
De vele planten langs de weg geven nog iets van afleiding. De Chichorei bloemen kleuren extra blauw vanwege de regen. De Aronskelk, Agrimonie, Kaasjeskruid, Duifkruid en Boerenwormkruid met nog de vele Klavers en Katjeskruid erbij maken het tot een kleurrijk "schilderij".
Na de stop gaat bij Koploper de turbo weer aan. Marianne merkt op: "Was de knop blijven hangen?" Koploper zegt olijk: "We waren toch uitgerust".
Hij ging zo snel dat hij niet eens de tijd nam voor het maken van een foto. Maar goed dat het regende.
Wanneer we door een sparrenbos fietsen zien we Varens als begroeiing, de Grasklokjes en Kluwenklokjes maken de kleur.
Na het middaguur wordt het droger en laten de vogels zich horen. Bij een oversteek van de rivier zien we 2 IJsvogels. En waar de rivier een versnelling maakt, zweven honderden Zwaluwen om hun voedsel te bemachtigen. We worden gepasseerd door een Maserati, een Chevrolet uit 1970, een Porsche en een Mercedes. 4 Oldtimers sluiten de rij. Wat een geld op de weg.
Bij het Mullerthal, 60 kilometer, zien we een bushok met een goede bank. Hier houden we een lunchstop. De wandelaars die passeren kijken verbaasd naar ons "lunchgerei".
Een Boerenzwaluw scheert voor ons langs de schuur in naar het nest.
Bij Mendorf krijgen we een hagelbui. Het moet niet gekker worden.
Langs de Moezel fietsend zien we een Aalscholver, wilde Eenden en een paartje Waterspreeuwen.
Bij Wormeldange zoeken we een plekje voor overnachting. Het infobord bij het gemeentehuis is verouderd. De twee hotels die er waren, bestaan al 10 jaar niet meer blijkt bij navraag.
We vervolgen onze weg en komen bij Palzem. Hier is een hotel met restaurant en heeft een kamer vrij. Gelukkig.
Na 102 kilometer en 806 klimmeters is het fijn om te kunnen douchen, eten en bijkomen.
Morgen weer een dag.