Spaans Graan

De morgen begint altijd volgens vast ritueel. Water koken voor bij het ontbijt en de thermoskan voor thee onderweg. Broodje eten, Koploper heeft geen moeite met eten, Marianne iets meer. Bidons vullen met energiedrank. Tassen weer rijklaar maken, de kamer verlaten zonder iets te vergeten, fietsen laden en weg...... Zo ook deze morgen weer om 8.00 uur op pad.
Het kasteel van Peñafiel wordt mooi belicht door de zon. Het is 17 graden, een mooie dag.
Al snel rijden we buiten de stad over een lange, lange weg door kilometers lange graanvelden. Alleen de stoppels staan er nog en soms ligt er nog stro om te bundelen, maar het heeft volgestaan met graan. En wij maar denken dat Noord Frankrijk alleen kilometerslange graanvelden heeft. Mooi niet. We passeren een stapel strobalen van 8x8x50=3200 pakken, even snel gerekend. En dat is van één stuk grond.
De kuifleeuwerik laat zich horen en zien, de buizerd probeert een muis te vangen, schaapskudde loopt over de gronden voor de mest en stoppels klein te maken. En wij rijden rustig de route.
Na 20 kilometer, in Cogeces del Monte, zoeken we een Panaderia. Het is altijd weer een raadsel waar er een Panaderia is. Soms zie je het van verre, maar nu is het even zoeken. Goed kijken waar mensen vandaan komen met brood in de tas en even vragen hoe we er kunnen komen. Ons Spaans wordt iets beter, tenminste het gehoor, het spreken is nog niet zo goed. Deze Panaderia is achter een brede deur, gangetje door en dan in het binnenste van het gebouw, vind je de winkel. Tja.....buiten is niet te zien dat het een winkel is. We vinden ook een bar voor koffie met iets erbij. Patrona maakt voor ons heerlijk ontbijt, zelfs met sap erbij. We worden verwend. Guardia Civil bekijkt onze fietsen als zij hun koffie hebben gedronken en maken salut.
De route vervolgt door stukken graanvelden die steeds meer worden vervangen door cipresbossen.
In de greppels staan menshoge, uitgebloeide, verdroogde speerdistels. Hun zaadbollen kleuren mooi tegen de blauwe lucht. De wind laat zich ook voelen, warm als een föhn. Aan de bomen hangen potten om de hars op te vangen en de geur is doordringend.
Tot de plaats Cuéllar vervolgt de weg door het bos. We hebben nu 34 kilometer gereden en het is nu 26 graden. In deze plaats is een gerestaureerd kasteel. Helaas gaat het sluiten voor een aantal uren en kunnen we het niet bezoeken. Koploper kan wel een buitenmuur beklimmen en maakt van de omgeving enkele foto's. Voor we verder rijden drinken we nog een fris drankje. Daarbij krijgen we een stuk Tortilla. Aan de bar een Franssprekende Señor. Hij vraagt "honderduit" en vertaald dit in de bar voor de andere gasten. Sommigen worden al moe als ze horen wat we doen, zij vinden het met de auto al ver. Wij vinden het ook ver hoor, maar dat laten we niet merken.
Verder rijden we door de bossen naar Arroyo de Cuéllar. Hier houden we een eetstop bij de kerk, 45 km, 32 graden. Een señora wijst ons een watertapkraan voor koud water. Muchos Grasias! De bidons kunnen weer worden gevuld voor onze verdere reis. Koploper is blij met het vanmorgen gekochte stokbrood. "Met dit brood heb je geen last van de harde korsten, zoals paar dagen geleden. Toen bleef de korst als een mes in je tandvlees staan".
Het boslandschap lijkt op de Vendé in Frankrijk, alleen hier zijn we op 800 meter hoogte en in Frankrijk is het de kuststreek.
We komen aan bij Coca en besluiten hier een overnachting te zoeken. Dat is nog even lastig omdat er geen of nauwelijks een verwijzing staat naar een hostal of hotel, hoewel het boekje er volop heeft genoemd. Er blijkt een hotel Rural te zijn aan het begin van deze plaats, bij de rivier, net voordat de klim naar het centrum begint. Maar ja, wij als fanatiekelingen gaan eerst omhoog, dan heb je het zwaarst gehad. Normaliter gaan we nooit terug, maar nu maken we er een uitzondering voor, want we willen wel een bed vannacht. Dat lukt en we krijgen een warm welkom van de gastheer met zijn vrouw. Beiden fanatieke fietsers. Hij verwijst ons naar een andere route voor morgen: “Neem niet de Via Verde, mal estado, zeker met bagage”.
Hier zullen we een nachtje over slapen en kijken wat we doen.
De overnachting is inclusief het ontbijt, dat wordt een ander ochtendritueel.
Vandaag 72 kilometer, 398 klimmeters. Bij aankomst 16.30 uur, 36 graden.

Vogels: Buizerd, Kuifleeuwerik, bonte Specht, Torenvalk, Houtduif, gekraagde Roodstaart. Bosvogels hielden ook siësta.

Vlinders: IJsvogelvlinder, Koningspage, Zandoogje, Hooibeestje, Koolwitje.

Planten: droge verdorde soorten in de berm.