Een uitdaging minder
Door: Corry en Kees
Blijf op de hoogte en volg Corry en Kees
26 Augustus 2016 | Spanje, San Lorenzo de El Escorial
Vanmorgen uitgeslapen, het is tenslotte vakantie. Het ontbijt om 9.00 uur is lekker. We pakken de tassen, wat erin moet lukt niet altijd passend te krijgen. Hoe dat kan? Nadat we alle bagage weer op de fiets hebben gekregen rijden we de stad in om ergens lekker koffie te drinken met iets lekkers erbij. We zitten net op een terras als er opeens druppels vallen. O jee, regen? Alle mensen op straat vluchten naar een overkapping. Wij genieten van dit tafereel. Na aantal minuten is het weer droog en vervolgt ieder zijn of haar weg. De bevoorrading wordt hervat. Een señor ziet onze fietsen staan, is nieuwsgierig en kijkt in ons boekje. Oei, oei, de bergen over? Si señor, a le tren. Bale bale, muy idee.
Voordat we verder gaan, rijden we langs het San Antonio El Real Monastery. De kapel is nog helemaal in tact en wordt gebruikt. Groot altaar en veel mooie stukken erom heen, vol met bladgoud. Een groot gedeelte van het Monastery, wat vroeger door de monniken werd gebruikt is nu verbouwd tot hotel.
Een señora helpt ons verder om de weg te vinden door de stad. Bij het station kopen we kaartjes om verder te gaan. In plaats van over de berg van 2000 meter te gaan, nu er doorheen.
Tegenover het station is een bar/cafetaria. Hier houden we rust totdat we de trein kunnen nemen waar ook de fietsen in mee kunnen. We drinken er fris en krijgen er pinxto's bij. Heerlijke hapjes, uitgebakken spekjes, tortillastuk, inktvis of ansjovis met stokbrood. Koploper kan blijven eten. Op het terras is het rond 13.00 uur nog 32 graden, zelfs de lokale bevolking vindt de warmte genoeg.
De trein gaat langs de bergwand. We zien de A6, die gisteren met de bus is gereden, onder ons liggen. Boven de bergen zweven gieren op zoek naar voedsel, ons krijgen ze vandaag niet.
We komen aan bij Cercedilla. Om het perron af te komen is weer een hele onderneming. De lift werkt niet, dus alle tassen van de fiets, de trappen af, onder de sporen door en weer trappen op. Daarna de fietsen weer optuigen. We worden verrast door een regenbui en schuilen onder een afdakje bij station. Enkele wandelpelgrims nemen hier de trein naar Madrid. Van hier fietsen we verder naar El Escorial, tenminste dat is de bedoeling. Het is een afstand van ongeveer 15 à 20 kilometer en na de rustige treinreis is dat een klein eindje op de fiets. Koploper heeft een bijna autovrije route op de GPS. De route gaat over een onverhard pad, achterlangs huizenblokken, vervolgens langs weilanden en landbouwgronden en....... het blijkt heel eind om. Wanneer we uiteindelijk bij een verharde weg aankomen, kiezen we de route direct naar San Lorenzo de El Escorial.
Met een lekkere daling en een pittige lange klim, komen we aan bij de stad. Als je denkt dat je het dan hebt gehad, nou mooi niet. We mogen nogmaals klimmen, 9 tot 11%. Marianne gaat verder lopen, Koploper gaat nog heel stuk op de fiets, maar gaat uiteindelijk ook te voet. Het is te warm en te stijl om te fietsen. Het is nog 33 graden.
Pfft, om 19.45 uur hebben we een hotel gevonden en ze hebben nog plaats. Gelukkig maar. Even bijkomen op terras met een cerveza, daarna douchen en zoeken waar we kunnen eten. De keuken van hotel is vanavond niet open, dus nog te voet zoeken waar we kunnen eten. Maar in Spanje gaan alle restaurants na 21.00 uur open, dus dat moet lukken.
Totaal vandaag 47 kilometer, 530 klimmeters.
Voordat we verder gaan, rijden we langs het San Antonio El Real Monastery. De kapel is nog helemaal in tact en wordt gebruikt. Groot altaar en veel mooie stukken erom heen, vol met bladgoud. Een groot gedeelte van het Monastery, wat vroeger door de monniken werd gebruikt is nu verbouwd tot hotel.
Een señora helpt ons verder om de weg te vinden door de stad. Bij het station kopen we kaartjes om verder te gaan. In plaats van over de berg van 2000 meter te gaan, nu er doorheen.
Tegenover het station is een bar/cafetaria. Hier houden we rust totdat we de trein kunnen nemen waar ook de fietsen in mee kunnen. We drinken er fris en krijgen er pinxto's bij. Heerlijke hapjes, uitgebakken spekjes, tortillastuk, inktvis of ansjovis met stokbrood. Koploper kan blijven eten. Op het terras is het rond 13.00 uur nog 32 graden, zelfs de lokale bevolking vindt de warmte genoeg.
De trein gaat langs de bergwand. We zien de A6, die gisteren met de bus is gereden, onder ons liggen. Boven de bergen zweven gieren op zoek naar voedsel, ons krijgen ze vandaag niet.
We komen aan bij Cercedilla. Om het perron af te komen is weer een hele onderneming. De lift werkt niet, dus alle tassen van de fiets, de trappen af, onder de sporen door en weer trappen op. Daarna de fietsen weer optuigen. We worden verrast door een regenbui en schuilen onder een afdakje bij station. Enkele wandelpelgrims nemen hier de trein naar Madrid. Van hier fietsen we verder naar El Escorial, tenminste dat is de bedoeling. Het is een afstand van ongeveer 15 à 20 kilometer en na de rustige treinreis is dat een klein eindje op de fiets. Koploper heeft een bijna autovrije route op de GPS. De route gaat over een onverhard pad, achterlangs huizenblokken, vervolgens langs weilanden en landbouwgronden en....... het blijkt heel eind om. Wanneer we uiteindelijk bij een verharde weg aankomen, kiezen we de route direct naar San Lorenzo de El Escorial.
Met een lekkere daling en een pittige lange klim, komen we aan bij de stad. Als je denkt dat je het dan hebt gehad, nou mooi niet. We mogen nogmaals klimmen, 9 tot 11%. Marianne gaat verder lopen, Koploper gaat nog heel stuk op de fiets, maar gaat uiteindelijk ook te voet. Het is te warm en te stijl om te fietsen. Het is nog 33 graden.
Pfft, om 19.45 uur hebben we een hotel gevonden en ze hebben nog plaats. Gelukkig maar. Even bijkomen op terras met een cerveza, daarna douchen en zoeken waar we kunnen eten. De keuken van hotel is vanavond niet open, dus nog te voet zoeken waar we kunnen eten. Maar in Spanje gaan alle restaurants na 21.00 uur open, dus dat moet lukken.
Totaal vandaag 47 kilometer, 530 klimmeters.
-
27 Augustus 2016 - 10:49
Leo Huijsen:
Leuke en interessante reisverslagen! Ik kijk vooral welke vogels, planten en vlinders jullie daar zien.
Letten jullie erop dat je het hoofd koel houd in die hitte?
Nog veel plezier.
Groeten,
Leo Huijsen vanuit Mid-Laren. -
27 Augustus 2016 - 11:37
Juravanzwoll:
Hoi Corry en kees,
Wat een pech. Genieten van een kortstondig buitje en daarna weer de zon. Lekker in de trein en dan toch sjouwen met de tassen en last but not least op het eind van de dag een flinke klim. Ik hoop dat jullie nog een leuk restaurantje hebben gevonden om lekker te eten en even bij te komen van de inspannende dag. Een schrale troost : na regen komt zonneschijn ( figuurlijk ), dus de komende dagen is het echt genieten geblazen.
Wij gaan zondag voor 3 weken op vakantie naar de Dordogne. Wij zullen ook daar jullie avonturen blijven volgen.
Mvg.
Ineke en Jura -
27 Augustus 2016 - 12:21
Bep Maliepaard :
Hoi corry en kees
Een pittige fietstocht maar je ziet tenminste wel heel veel onderweg lijk me ook mooi om dat eens te doen maar willen eerst Copostella fietsen denk volgen jaar leuk al die verhalen een fijne voortzetting nog en we blijven jullie volgen!!!Gr en fiets ze nog -
27 Augustus 2016 - 20:09
Albert Schaap:
Wat weer een belevenissen! Mooi om dat weer te kunnen volgen. Een fijne vakantie en geniet er van! Wij zijn net terug van De Provence. Ook heerlijk daar... We voelden ons soms tijdens het fietsen een klein beetje zoals jullie -
28 Augustus 2016 - 17:07
Tanja:
Hoi Corry en Kees,
Fijn dat alles zo goed gaat. Ik ben stik blij dat jullie ook de bus en trein uitproberen.
Met sommige verslagen te lezen krijg ik acuut spierpijn.
Het verslag en foto's blijven geweldig, zo ook de kaart.
Liefs Tanja
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
