Kasseien rijden beter

Ons verblijf van 3 nachten op de camping is ons goed bevallen. We hebben Venetië bezocht en een dag lanterfanten aan de waterkant van het zwembad is ook niet erg. De Groene Specht liet zich dagelijks meerdere keren horen, de Bosuil hoorden we 's avonds rond 22.00 uur ons welterusten wensen. De Muggen prikten ons als we even niet opletten, zelfs de Deet hielp niet tegen de aanvallen. Voor volwassenen al erg, wat moeten kinderen dan veel last hebben. Gisteravond was er nog een klein feestje, de campingbaas was jarig. Familie kwam hem ’s avonds feliciteren. Sommigen bleven slapen in de mobilhomes, dat kan als pa eigenaar is. Maar ja, de maandag is wel de eerste dag van de werkweek en de eersten verlieten om 6.00 uur vanmorgen de camping. Doordat de mobilhomes dicht bijeen staan hoor je alle geluiden, dus het afgaan van ons mobile-alarm was niet nodig. We maken zelf ons ontbijt en ook voor onderweg maken we broodjes klaar, lekker makkelijk. Om 8.30 uur vertrekken we van de camping, mooi zonnig weer 22 graden. Door landbouwgebied met kreken waar de Knotwilgen langs staan. De Knotwilgen hier zijn niet hoger dan 1 meter vanaf de grond, prettig met knotten. Geen trap of ladder nodig omdat de uitlopers te hoog zijn gegroeid. Dat zou op Flakkee ook niet misstaan. Misschien een idee om met zetten van nieuwe wilgentenen, ze iets korter te houden? Vandaag is de eerste dag dat de jongens van de "Groene Motor" weer een start maken na de vakantie.
Na 8 kilometer fietsen komen we op station Venetië-Mestre, hier nemen we de trein van 9.53 uur naar Trieste. Met de trein komen we door landbouwgebieden afgewisseld met gaarden. De Maïs wordt geoogst, Grasland gemaaid voor de winter en er liggen al stukken grond winterklaar. De Druiven kunnen hier machinaal worden geplukt. De Torenvalk, Buizerd, Bonte Kraai, de Blauwe en Zilverreiger zijn enkele vogels die we zien.
Opeens is het vlakke weg en komt het spoor tegen een bergwand te liggen, we naderen het eindpunt van deze treinreis Trieste, om 12.05 uur komen we aan.
We fietsen richting de haven, daar zou de route moeten beginnen voor ons. Het is wel even oppassen welke weg je inrijdt, voor je het weet zit je op de ferry naar Griekenland. Dat kan natuurlijk ook leuk zijn, maar dat is voor vandaag niet de bedoeling. In de haven ligt een cruiseschip, bussen staan klaar om de mensen verder te vervoeren. We komen langs een groot plein waar rondom schitterende gebouwen staan, waarvan één het Raadhuis is. Vanaf het water is het een flinke klim omhoog, Marianne gaat lopen. Met al dat drukke verkeer toeterend achter je fiets je niet lekker. We komen uit bij een schaduwrijk, parkachtig plein bij een kerk. 13.00 uur, even tijd voor de lunch. We kopen bananen bij een straatkraam en zoeken onze weg verder, een oude spoorbaan die nu dienst doet als fietspad. Het eerste stuk ongeveer 3 kilometer is verhard, met het oversteken van een viaduct over een A-weg, volgt er een onverharde weg. Eerst alleen met grint, later met kuilen en grote stenen. Met het passeren van een verharde weg is het eerst weer stukje beter rijden, maar dat is alleen tot een stukje land van een boerderij of naar Bijenkasten die hier zijn uitgezet langs het fietspad. Enkele vlinders die we op dit pad zien zijn: Grote Weerschijnvlinder, Rouwmantel, Blauwtjes en Bruin Zandoogje. We passeren enkele tunnels. De eerste en langste heeft verlichting die in de grond is aangebracht, de sensoren zorgen dat de lampen aangaan. De anderen zijn korter en de uitgang van de tunnel is te zien, deze zijn zonder verlichting. Het pad gaat geleidelijk met 2 á 3 % omhoog, soms bij passage met 5 %. Het is slippen en hobbelen, de kasseien in België rijden beter. We passeren op dit pad de grens met Slovenië. Langzaam klimmen we verder omhoog, en hebben mooie vergezichten. De Dazen "liften" met ons mee en zijn niet van ons weg te slaan. Eindelijk na 20 kilometer onverhard bereiken we een verharde weg en rijden na enkele kilometers het dorp Kozina in, van zeeniveau weer omhoog naar 500 meter. Hier vinden we overnachting in een Motel. Wanneer we op het terras zitten om iets te drinken, hebben de benen en armen nog steeds het trillend gevoel van het fietsen op onverharde weg.
Vandaag 35 kilometer, 595 klimmeters en maximale temperatuur 28 graden.

Krijn en Clarie: Fijn dat het beter gaat.

Jos en Anja: We hadden onze "avondkleding" aan.