Pittig gekruid
Door: cenk
Blijf op de hoogte en volg Corry en Kees
27 Augustus 2013 | Spanje, Vilanova de Prades
Ola. Na een goede nachtrust weer fris op weg. Onze "werk"dag gaat beginnen. Die van jullie ook? Nee, jullie gaan eerst lezen.
We begonnen met een pittige klim van 15 kilometer. We waren extra zwaar beladen, want diverse dazen liftten gratis mee. Stelletje bloedzuigers. De flora was uitbundig in de kleuren paars, blauw, geel en wit. En vogels lieten zich veelvuldig zien: Bijeneters, Buizerds, Staartmezen, Huismussen, Gaaien en Huiszwaluwen. Soms reden we in de zon, petje op, en dan weer in de schaduw, petje af. De Spanjaarden klaagden trouwens behoorlijk over het koude weer. Hoezo koud? 16 tot 25 graden! Na 26,5 kilometer in Santa Coloma de Queralt waren we toe aan koffie met koek.
Daarna reden we een tijd over glooiende wegen langs wijn- en olijfgaarden en de druiven leken, volgens de Koploper al goed te zijn. Marianne had vandaag wat minder oog voor de omgeving; alle energie ging in het fietsen zitten. Ze miste dus diverse prachtige vergezichten.
De lunch gebruikten we in Montblanc, een wel zeer fraai stadje met smalle middeleeuwse straatjes, geplaveid met kasseien. Op het marktplein was een fontein voor pelgrims met een schelpenkraan. Ook stempels vielen ons ten deel. Dat wordt een mooie verzameling. Er stond inmiddels 55 kilometer op de teller.
Toen was het weer klimmen geblazen en het was warm geworden. In de loop van de middag maakten we, na 76 kilometer, een zeer welkome colastop in Vallclara. Mooi waren de Distelvlinder en de Gehakkelde Aurelia. Ook vlogen er Blauwtjes rond, zelfs Bruine Blauwtjes. Een gele vlinder met bruine rand konden we niet op naam brengen. Wie, o wie? Het was een goede omgeving voor pittige kruiden als Tijm, Rozemarijn en Dille. Op de stengel van laatstgenoemde zaten soms slakjes, net pareltjes.
Na de verfrissende drank moesten we nog even verder, waarvan de laatste drie kilometer een helling op van 10%. Oei, daar waren we nog niet helemaal aan toe. De verzuring sloeg toe. Dat was een beetje te pittig gekruid.
In Vilanova de Padres bemachtigden we een mobilhome op een camping met bed op hoogte. Afgelegd 82 kilometer met 1283 klimmeters! Toen was het douchen geblazen en eten, veel eten, bunkeren. Ze konden wel voedsel blijven brengen en natuurlijk een lekker wijntje er bij. Kost hier toch bijna niets en dan moet het slapen ook geen probleem opleveren!
We begonnen met een pittige klim van 15 kilometer. We waren extra zwaar beladen, want diverse dazen liftten gratis mee. Stelletje bloedzuigers. De flora was uitbundig in de kleuren paars, blauw, geel en wit. En vogels lieten zich veelvuldig zien: Bijeneters, Buizerds, Staartmezen, Huismussen, Gaaien en Huiszwaluwen. Soms reden we in de zon, petje op, en dan weer in de schaduw, petje af. De Spanjaarden klaagden trouwens behoorlijk over het koude weer. Hoezo koud? 16 tot 25 graden! Na 26,5 kilometer in Santa Coloma de Queralt waren we toe aan koffie met koek.
Daarna reden we een tijd over glooiende wegen langs wijn- en olijfgaarden en de druiven leken, volgens de Koploper al goed te zijn. Marianne had vandaag wat minder oog voor de omgeving; alle energie ging in het fietsen zitten. Ze miste dus diverse prachtige vergezichten.
De lunch gebruikten we in Montblanc, een wel zeer fraai stadje met smalle middeleeuwse straatjes, geplaveid met kasseien. Op het marktplein was een fontein voor pelgrims met een schelpenkraan. Ook stempels vielen ons ten deel. Dat wordt een mooie verzameling. Er stond inmiddels 55 kilometer op de teller.
Toen was het weer klimmen geblazen en het was warm geworden. In de loop van de middag maakten we, na 76 kilometer, een zeer welkome colastop in Vallclara. Mooi waren de Distelvlinder en de Gehakkelde Aurelia. Ook vlogen er Blauwtjes rond, zelfs Bruine Blauwtjes. Een gele vlinder met bruine rand konden we niet op naam brengen. Wie, o wie? Het was een goede omgeving voor pittige kruiden als Tijm, Rozemarijn en Dille. Op de stengel van laatstgenoemde zaten soms slakjes, net pareltjes.
Na de verfrissende drank moesten we nog even verder, waarvan de laatste drie kilometer een helling op van 10%. Oei, daar waren we nog niet helemaal aan toe. De verzuring sloeg toe. Dat was een beetje te pittig gekruid.
In Vilanova de Padres bemachtigden we een mobilhome op een camping met bed op hoogte. Afgelegd 82 kilometer met 1283 klimmeters! Toen was het douchen geblazen en eten, veel eten, bunkeren. Ze konden wel voedsel blijven brengen en natuurlijk een lekker wijntje er bij. Kost hier toch bijna niets en dan moet het slapen ook geen probleem opleveren!
-
27 Augustus 2013 - 23:54
Dick:
Zo, dat was me weer het dagje wel, zeg. Wat een inspanning. Mag ik er op wijzen, dat jullie vakantie hebben ;) En die vlinder zou wel eens de Oranje Luzernevlinder kunnen zijn. Genietse! -
28 Augustus 2013 - 00:04
Piet Van Geemert:
Dag Kees, Corrie,
Gele vlinder met zwarte rand? Luzernevlinder misschien want er zijn diverse soorten met en zonder zwarte band.
Groet,
Piet -
28 Augustus 2013 - 08:03
André G.:
Het voorgerecht zag er al veelbelovend uit! Ben benieuwd in welke proporties de rest van de maaltijd is geserveerd. Hopelijk hebben de koploper en Marianne het niet verslapen na zo'n copieuze maaltijd. -
28 Augustus 2013 - 19:51
Robert:
Oh lekker hoor, het weer, het eten, het uitzicht.. De verzuring de klim en de fietsafstand zijn mij wat te veel ;)
Misschien ooit eens met een hybride fiets ofzo.. Bergjeop met de elektromotor Bergje af opladen... ;)
Veel plezier!
Gr. Rob -
29 Augustus 2013 - 16:49
Wim Klepper:
Als ik de verhalen lees over het klimmen,jullie dalen blijkbaar nooit dan denk ik dat ga ik nooit doen maar als ik de foto,s van de maaltijden zie dan ga ik bijna mijn elektrische fiets pakken.
Groetjes en eet smakelijk Wim & Cobie -
30 Augustus 2013 - 08:37
Lyanne:
Misschien was de vlinder de Morgenrood? :) Maar die is meer oranje.. mmm. denk dat Dick gelijk heeft. :)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
