En toen werd het toch nog feest!
Door: cenk
Blijf op de hoogte en volg Corry en Kees
05 September 2013 | Spanje, Alcaraz
We dachten een lekker korte fietsdag te hebben, maar mooi dat het niet zo was. We namen al snel de verkeerde afslag bij La Herrera en reden daarom 14 kilometer extra om in Balazote te komen. Koffie!
We gingen zoeken naar het fietspad, anders moesten we nog 10 kilometer langs de N322 rijden. Het landschap leek hier wel wat op Flakkee, vlak, mais, uien, tarwe, Kieviten en wind, tegenwind wel te verstaan. Een enkele Buizerd, Torenvalk en Patrijs behoorden tot de andere, in dit gebied schaarse vogels. Er zaten wel veel, behoorlijk dronken Spreeuwen op de Vlierbessen.
Na drie kilometer vonden we het fietspad, een oude spoorbaan. Het ging goed, tot we bij een groot hek kwamen. De boer wilde geen vreemden over zijn land. Kruip-door, sluip-door langs het hek en na twee kilometer kwamen we weer op de weg. Bij San Pedro zaten we weer op het goede spoor. Een weg met zes tunnels met Vleermuizen aan het plafond. We hadden steeds de zaklamp nodig en één tunnel deden we zelfs lopend, omdat we geen hand voor ogen konden zien. De zevende tunnel was ..... ingestort. Ze hadden het bordje "Cerrado al Paso" wel drie kilometer eerder neer kunnen zetten, zeg. Dus moesten we klunend langs de weilanden terug. Met z'n tweeën sjorden we de fietsen omhoog om bij de weg te komen. Boven gekomen gingen we even zitten, want we waren helemaal uitgeteld. Daarna ging het beter en na 60 kilometer aten we in El Jardín. Hier konden we de Via Verde weer op, Ruta de Don Quijote. Ja, ja, mooi niet, daar trapten wij niet in. We bleven op de N322. Dat er meer auto's reden namen we op de koop toe. Keuzes maken. Het reed beduidend beter dan de Verde, want die was geplaveid met zeer grof steenslag en putten, bij ons zou zoiets een MTB-route heten. Bovendien moesten onze fietsen nog langer mee dan vandaag.
De cola-stop maakten we in El Cubillo. Die was ook nodig, omdat we aardig vermoeid waren geraakt van alle dwaal- en zijwegen en de temperatuur van 12 tot 27 graden was opgelopen.
Na 84,5 kilometer (toch nog 14.5 gemiddeld) bereikten we het 800-jarig Alcaraz. De laatste kilometer legden we lopend af. Het was er heel druk en steil.
We kregen een warm welkom! De feesttent stond voor ons klaar, het hele dorp was op de been, brassbandjes met jonge en oude muzikanten speelden dat het een lieve lust was, de mensen dansten op straat, er was kermis en zelfs een braderie. Wel waren sommige feestvierders al onvast ter been. Dat kan nog wat worden vanavond.
Het hoogtepunt van de dag bleek echter al voorbij te zijn: 's morgens waren de stieren door de straten gejaagd! De hekken stonden er nog als bewijs.
Op het plein bij ons hostel waren ze een podium aan het opbouwen, dus als de Koploper dacht dat hij vroeg en rustig kon gaan slapen, had hij het wel mis. Dat wordt disco! Om de tijd tot de keuken zou open gaan te overbruggen, namen we (en alleen daarom, hoor) plaats in de bar.
Voor de koninginnenrit van morgen met vier cols (als het niet te warm wordt) zochten we proviand, maar we hebben alleen brood kunnen vinden, want wegens de feestelijkheden waren de andere winkels dicht. Och, moet kunnen!
We gingen zoeken naar het fietspad, anders moesten we nog 10 kilometer langs de N322 rijden. Het landschap leek hier wel wat op Flakkee, vlak, mais, uien, tarwe, Kieviten en wind, tegenwind wel te verstaan. Een enkele Buizerd, Torenvalk en Patrijs behoorden tot de andere, in dit gebied schaarse vogels. Er zaten wel veel, behoorlijk dronken Spreeuwen op de Vlierbessen.
Na drie kilometer vonden we het fietspad, een oude spoorbaan. Het ging goed, tot we bij een groot hek kwamen. De boer wilde geen vreemden over zijn land. Kruip-door, sluip-door langs het hek en na twee kilometer kwamen we weer op de weg. Bij San Pedro zaten we weer op het goede spoor. Een weg met zes tunnels met Vleermuizen aan het plafond. We hadden steeds de zaklamp nodig en één tunnel deden we zelfs lopend, omdat we geen hand voor ogen konden zien. De zevende tunnel was ..... ingestort. Ze hadden het bordje "Cerrado al Paso" wel drie kilometer eerder neer kunnen zetten, zeg. Dus moesten we klunend langs de weilanden terug. Met z'n tweeën sjorden we de fietsen omhoog om bij de weg te komen. Boven gekomen gingen we even zitten, want we waren helemaal uitgeteld. Daarna ging het beter en na 60 kilometer aten we in El Jardín. Hier konden we de Via Verde weer op, Ruta de Don Quijote. Ja, ja, mooi niet, daar trapten wij niet in. We bleven op de N322. Dat er meer auto's reden namen we op de koop toe. Keuzes maken. Het reed beduidend beter dan de Verde, want die was geplaveid met zeer grof steenslag en putten, bij ons zou zoiets een MTB-route heten. Bovendien moesten onze fietsen nog langer mee dan vandaag.
De cola-stop maakten we in El Cubillo. Die was ook nodig, omdat we aardig vermoeid waren geraakt van alle dwaal- en zijwegen en de temperatuur van 12 tot 27 graden was opgelopen.
Na 84,5 kilometer (toch nog 14.5 gemiddeld) bereikten we het 800-jarig Alcaraz. De laatste kilometer legden we lopend af. Het was er heel druk en steil.
We kregen een warm welkom! De feesttent stond voor ons klaar, het hele dorp was op de been, brassbandjes met jonge en oude muzikanten speelden dat het een lieve lust was, de mensen dansten op straat, er was kermis en zelfs een braderie. Wel waren sommige feestvierders al onvast ter been. Dat kan nog wat worden vanavond.
Het hoogtepunt van de dag bleek echter al voorbij te zijn: 's morgens waren de stieren door de straten gejaagd! De hekken stonden er nog als bewijs.
Op het plein bij ons hostel waren ze een podium aan het opbouwen, dus als de Koploper dacht dat hij vroeg en rustig kon gaan slapen, had hij het wel mis. Dat wordt disco! Om de tijd tot de keuken zou open gaan te overbruggen, namen we (en alleen daarom, hoor) plaats in de bar.
Voor de koninginnenrit van morgen met vier cols (als het niet te warm wordt) zochten we proviand, maar we hebben alleen brood kunnen vinden, want wegens de feestelijkheden waren de andere winkels dicht. Och, moet kunnen!
-
05 September 2013 - 23:18
C&A:
Tjonge, een gps, kaart en toch nog verkeerd rijden? Nog een geluk dat jullie niet in Alcatraz uitgekomen zijn :-).
Wel een dagje van afzien zo te lezen. En dat noemen jullie vakantie???
Sterkte morgen met de kononginnerit.
-
06 September 2013 - 08:10
André G.:
Wat een bijzondere dag hebben jullie weer beleefd. Alle hindernissen zijn weer genomen. Hopelijk heeft de koploper niet te lang gedanst. Hopelijk doorstaan jullie de Koninginnerit goed vandaag en komen jullie nog wat lekkers tegen voor op het brood. -
06 September 2013 - 09:10
Wim Klepper:
Goedemorgen Corry en Kees
Wat een dag van afzien en dat in de vakantie ,het is in elk geval een prima training omstraks op "Hernesseroord" er weer vol tegen aan te kunnen daar verdwaald men ook wel eens in alle valkuilen die je maar kan bedenken.
Ik wens jullie nog een prima tocht met niet al te steile hellingen en veel open terrassen en winkels dat jullie niet van honger en/of dorst omkomen.
Groetjes Wim & Cobie -
06 September 2013 - 11:42
Pim:
Hoi bikkel 2 tal,
Ik geniet van jullie reisavonturen. Je hebt wel een hele zware route gekozen, petje af !
Zag ik ook op de kaart, met Morella, Teruel, Cuenca en alle passen ertussen.
Is nog eens wat anders dan rondje Dwingelerveld met Wout !
En dat gaat verder grotendeels zo door begrijp ik.
Ook nog Cazorla en Segura op het laatst ?
Of richting Extremadura en naar Gertjan met zijn bizondere vogels ?
Succes verder en blijf lekker genieten van dit avontuur.
Pim. -
07 September 2013 - 15:47
Jura Van Zwoll:
Hoi Corrie en Kees,
Met veel belangstelling volg ik jullie avonturen, ontspanningen en inspanningen. Ik vind het geweldig wat jullie doen en dat jullie de tegenslagen die jullie af en toe hebben blijmoedig lijken te overwinnen. Ik hoop dat het meezit tijdens de Koninginnenrit en dat je toch nog aan je natje en je droogje kan komen, want het wordt ongetwijfeld afzien en doen moet je geen hongerklop krijgen. Sterkte tijdens de Koninginnenrit !
Groetjes,
Jura
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
