Buitjes, een stuwmeer, een rivier en een bad
Door: cenk
Blijf op de hoogte en volg Corry en Kees
07 September 2013 | Spanje, Arroyo Frio
We hebben lekker uitgeslapen tot 07.30 uur. Het was tenslotte weekend. Om 08.30 uur waren we onderweg. Na een tijdje zagen we weer zo'n prachtige, tegen een heuvel gelegen olijfgaard. Het was bewolkt en vlak voor Orcera na 18.5 kilometer werden we gepakt door een bui. Aangezien het toch koffietijd was, gingen we koffie drinken in een bar. Het verbaasde ons hoe druk het binnen was. Iedereen kwam koffie drinken en dat voor één euro per kopje. Niemand maakte zich hier druk en niemand was aan het klagen. Kom daar nog eens om in Nederland. Om te roken ging men naar buiten en daar stonden ook weer hekken voor een stieren"feest".
Na 38 kilometer werd het tijd om te lunchen. Het regende, maar: Yes (Si), we vonden een bushok. Dan zaten we tenminste droog. Diverse voorbijgangers keken verbaasd naar ons. Sommigen vergaten zelfs te schakelen en de weg liep hier toch echt stevig op. De Oleander bloeide volop en we zagen een Agave met een drie meter hoge bloem.
Na het eten regende het niet meer. We reden 8 kilometer langs een enorm meer, staken een stuw over, en reden nog eens 20 kilometer verder langs dat verzamelde water. Van te voren hadden wij gedacht dat dit een tamelijk eenvoudige route moest zijn, maar niets was minder waar. Het ging maar op en af en het leek of er geen einde aan kwam. Van 670 meter naar 700 meter en terug tegen een procent of 4. En zo ging dat elke 800 meter. Dat was dé manier om aan onze hoogtemeters (1010 in totaal) en ... zere benen te komen. Dat kwam mede door de slechte staat waarin het wegdek verkeerde: Mal estado. Als gevolg van eerdere regenbuien was de aarde hier en daar verschoven en was een deel van de weg zelfs verdwenen. Een mooi terrein voor motorcrossers, maar niet echt voor fietsers. Uit de bergwand stroomde soms water, maar we durfden het niet te drinken. Gelukkig hadden we een flink aantal mooie doorkijkjes naar het meer en de rivier onder ons. Meestal reden we echter door bos met Mezen, Vinken, Putters, Gaaien en Kraaien. Ook Bijeneters lieten zich zien. Erg aardig was de ontmoeting met twee Steenbokken. Enige "vertraging" liepen we op, omdat we moesten wachten voor geiten. Er staken ook twee groepjes herten (12 in totaal) over, maar die waren sneller weg.
We vonden een Rural de Casa in Arroyo Frio ... met bad! Dat was hard nodig na de 82 kilometer van vandaag (gemiddeld 13.9 km).
Onderweg hebben we steeds veel bekijks en we moeten vaak vertellen waar we vandaan komen, waar we heen gaan en hoe ver dat dan wel is. We krijgen ook veel vragen over de fietsen. Leo en William kunnen zo een nieuwe zaak beginnen!
Na 38 kilometer werd het tijd om te lunchen. Het regende, maar: Yes (Si), we vonden een bushok. Dan zaten we tenminste droog. Diverse voorbijgangers keken verbaasd naar ons. Sommigen vergaten zelfs te schakelen en de weg liep hier toch echt stevig op. De Oleander bloeide volop en we zagen een Agave met een drie meter hoge bloem.
Na het eten regende het niet meer. We reden 8 kilometer langs een enorm meer, staken een stuw over, en reden nog eens 20 kilometer verder langs dat verzamelde water. Van te voren hadden wij gedacht dat dit een tamelijk eenvoudige route moest zijn, maar niets was minder waar. Het ging maar op en af en het leek of er geen einde aan kwam. Van 670 meter naar 700 meter en terug tegen een procent of 4. En zo ging dat elke 800 meter. Dat was dé manier om aan onze hoogtemeters (1010 in totaal) en ... zere benen te komen. Dat kwam mede door de slechte staat waarin het wegdek verkeerde: Mal estado. Als gevolg van eerdere regenbuien was de aarde hier en daar verschoven en was een deel van de weg zelfs verdwenen. Een mooi terrein voor motorcrossers, maar niet echt voor fietsers. Uit de bergwand stroomde soms water, maar we durfden het niet te drinken. Gelukkig hadden we een flink aantal mooie doorkijkjes naar het meer en de rivier onder ons. Meestal reden we echter door bos met Mezen, Vinken, Putters, Gaaien en Kraaien. Ook Bijeneters lieten zich zien. Erg aardig was de ontmoeting met twee Steenbokken. Enige "vertraging" liepen we op, omdat we moesten wachten voor geiten. Er staken ook twee groepjes herten (12 in totaal) over, maar die waren sneller weg.
We vonden een Rural de Casa in Arroyo Frio ... met bad! Dat was hard nodig na de 82 kilometer van vandaag (gemiddeld 13.9 km).
Onderweg hebben we steeds veel bekijks en we moeten vaak vertellen waar we vandaan komen, waar we heen gaan en hoe ver dat dan wel is. We krijgen ook veel vragen over de fietsen. Leo en William kunnen zo een nieuwe zaak beginnen!
-
08 September 2013 - 12:27
Jan Weijman:
beste Corry en Kees,
ik lees jullie reisverslagen met veel interesse en het lijkt mij een fantastische belevenis wat julliedaar zoal meemaken. als ik het verhaal van nu lees lijkt het wel of ik het zelf ook weer opnieuw beleef.
groetjes
Jan -
08 September 2013 - 12:55
Fred:
Elke dag even lezen over de tocht. Lijkt mij erg zwaar maar dat wordt gecompenseerd door de prachtige beelden. Goede reis verder ! Groetjes Fred -
08 September 2013 - 20:15
Jannie Braber:
Ha Kees en Corry,
Ook ik vind het heel leuk jullie zo te volgen! Zwaar en prachtig vind ik jullie tocht! Mooie foto's en een mooi reisverhaal! Ik schrijf jullie niet iedere dag maar lees jullie wel iedere dag...........Groetjes, ook van Iman en goede reis !
Jannie -
08 September 2013 - 20:34
Daniel:
Hoi Corry en Kees
Wat heb ik de afgelopen dagen weer genoten van de reisverhalen en ik denk dat ik wel weet hoe het voelt als je 's avonds van de fietst afstapt.Wij de twee opa's hebben zaterdag de omloop gefietst en na 120 km voelden wij onze benen wel dus wat moeten jullie wel niet voelen steeds de heuvels op en af.
Wij nemen daar ons petje vooraf.
groetjes van de Parijse opa's. -
09 September 2013 - 08:32
André G:
Volgende keer terreinbanden monteren? -
14 September 2013 - 21:20
Sjaak Steenbergen:
Beste Kees en Corrie,
Sinds 9 september heb ik van Pleunie jullie link doorgekregen en ben ik even bezig geweest om jullie reisverslagen door te nemen.
Ik zie dat jullie een hoop regen hebben gehad.
Enerzijds is dit normaal in de contreien van Barcelona.
Enigszins zijn jullie door het achterland gegaan van de Costa's.
Dit is een stukje authentiek Spanje wat wel zijn voordelen heeft van het toerisme.
Jullie zijn nu in de toeristische driehoek van Granada, Cordoba en Sevilla.
Aan alle drie de steden heb ik goede herinneringen.
In Sevilla was ik ondermeer tijdens de Expo.
Jullie gaan nu vervolgen met deel 2 door de Extramadura.
Hier is het een stuk droger en warmer, het wordt niet voor niets de woestijn van Spanje genoemd.
Als je hier armoe ziet, heeft het niets te maken met de recessie.
Dit was een extreem arme regio in de tijd van Franco (1970?) en heeft daarna iets meer welvaart gekregen, in de vorm van gas, electra en water, waarschijnlijk nog geen riolering.
Men leeft hier immers van de landbouw.
Je zal kunnen genieten van de vele ooievaars en van het geluid van hun geklepper.
Ik heb inmiddels mijn terugreis voor volgend jaar uit Santiago de Compostella kunnen boeken, mijn heenreis boek ik binnenkort via Madrid en de trein naar Leon.
Vind jullie de treinreis ook zo apart, controle net als op het vliegveld van de bagage, een snelheid van 300 km per uur volgens hun info tijdens de reis en stipt op tijd.
Ik volg jullie en wens je een goede verdere reis.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
