IJsberen in Spanje
Door: cenk
Blijf op de hoogte en volg Corry en Kees
15 September 2013 | Spanje, El Real de la Jara
Zo dan. We hadden vanmorgen geen wekker nodig. Om 06.00 uur deed de frater het licht aan. We hadden wel heel goed geslapen.
We zaten dus op tijd op de fiets. Het terrein ging op en af, gelijk de Ardennen. De afdalingen waren net te kort om weer moeiteloos boven te komen. We kwamen langs het Parque Natural Sierra Norte. Dat had wel wat mogen kosten, liefst 6,6 miljoen. Rond het park stonden hekken om de varkens binnen de perken te houden. Een man wilde voor ons het hek open maken, maar zou dat aan de andere kant ook gebeuren? Bovendien leek het pad beter geschikt voor atb's, dus wij namen het zekere voor het onzekere en volgden de weg. Voor je het wist zou je opgesloten kunnen zitten bij de varkens/stieren. De Koploper dacht trouwens dat het zwijnen waren en later kwam uit dat hier sprake was van Iberische zwijnen, die dol zijn op de eikels van de steeneiken. Die varkens/zwijnen hadden hier een bruine kleur, maar dat zal wel van de zon zijn.
We hielden na 29 kilometer pauze in Almadén de la Plata. Alle winkels waren dicht. Gelukkig konden we bij een kraampje op het plein brood en koffie krijgen. Zomaar ergens in de schaduw gingen we zitten om te eten. Het viel op dat de wandelende pelgrims het zwaar hadden met de temperatuur van 36 graden. We hoorden weer het bekende: "Bon camino".
Onderweg zagen we uiteraard veel vogels. Blauwe Eksters, Bijeneters, Hoppen, Vale Gieren, Zwartkoppen, Staartmezen en voor het eerst veel Zwarte Spreeuwen. Boven ons cirkelden Aasgieren, maar ons kregen ze niet te pakken, al voelde Marianne zich op dat moment minstens een jaar of 80.
In Real de la Jara (een dorpje van niks, maar wel Real) was een refugio voorzien van een dakterras met prachtig uitzicht. We hadden 45 kilometer afgelegd, met een gemiddelde van 9 kilometer. Oei! De 810 hoogtemeters hadden hun uitwerking gehad. Het tempo lag misschien op een laag pitje, maar we komen er wel. De Koploper had in ieder geval nog veel energie over. Hij had misschien zijn hardloopspullen mee moeten nemen. Nu liep hij een beetje te ijsberen. Vanwege de crisis was het zwembad gesloten, dus dan maar douchen.
's Avonds maakten we gebruik van ons noodrantsoen, want we konden/moesten hier zelf koken. Het werd nog best gezellig met enkele Duitse pelgrims.
We hopen vannacht goed te slapen en dan kunnen we morgen verder.
We zaten dus op tijd op de fiets. Het terrein ging op en af, gelijk de Ardennen. De afdalingen waren net te kort om weer moeiteloos boven te komen. We kwamen langs het Parque Natural Sierra Norte. Dat had wel wat mogen kosten, liefst 6,6 miljoen. Rond het park stonden hekken om de varkens binnen de perken te houden. Een man wilde voor ons het hek open maken, maar zou dat aan de andere kant ook gebeuren? Bovendien leek het pad beter geschikt voor atb's, dus wij namen het zekere voor het onzekere en volgden de weg. Voor je het wist zou je opgesloten kunnen zitten bij de varkens/stieren. De Koploper dacht trouwens dat het zwijnen waren en later kwam uit dat hier sprake was van Iberische zwijnen, die dol zijn op de eikels van de steeneiken. Die varkens/zwijnen hadden hier een bruine kleur, maar dat zal wel van de zon zijn.
We hielden na 29 kilometer pauze in Almadén de la Plata. Alle winkels waren dicht. Gelukkig konden we bij een kraampje op het plein brood en koffie krijgen. Zomaar ergens in de schaduw gingen we zitten om te eten. Het viel op dat de wandelende pelgrims het zwaar hadden met de temperatuur van 36 graden. We hoorden weer het bekende: "Bon camino".
Onderweg zagen we uiteraard veel vogels. Blauwe Eksters, Bijeneters, Hoppen, Vale Gieren, Zwartkoppen, Staartmezen en voor het eerst veel Zwarte Spreeuwen. Boven ons cirkelden Aasgieren, maar ons kregen ze niet te pakken, al voelde Marianne zich op dat moment minstens een jaar of 80.
In Real de la Jara (een dorpje van niks, maar wel Real) was een refugio voorzien van een dakterras met prachtig uitzicht. We hadden 45 kilometer afgelegd, met een gemiddelde van 9 kilometer. Oei! De 810 hoogtemeters hadden hun uitwerking gehad. Het tempo lag misschien op een laag pitje, maar we komen er wel. De Koploper had in ieder geval nog veel energie over. Hij had misschien zijn hardloopspullen mee moeten nemen. Nu liep hij een beetje te ijsberen. Vanwege de crisis was het zwembad gesloten, dus dan maar douchen.
's Avonds maakten we gebruik van ons noodrantsoen, want we konden/moesten hier zelf koken. Het werd nog best gezellig met enkele Duitse pelgrims.
We hopen vannacht goed te slapen en dan kunnen we morgen verder.
-
15 September 2013 - 22:33
Corry:
Zoals een echte pelgrim betaamt, op rantsoen en water en brood. Voor Marianne niet erg had toch al geen trek, voor de koploper afzien maar daarom zijn jullie nu weer even pelgrims door de gekozen terugtocht. Doe rustig aan en blijf op elkaar letten en genieten van ieder moment
-
16 September 2013 - 08:27
André G:
Je hebt zo wel wat aan je dag. -
16 September 2013 - 19:55
Robert:
Oe dat is echt op rantsoen, geen wijntje of biertje bij een "3-gangenmenu" deze keer ;) maar gelukkig nog wel lekker weer :)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
