Gebakken in olijfolie
Door: cenk
Blijf op de hoogte en volg Corry en Kees
10 September 2013 | Spanje, Castro del Río
Een beetje stram in de benen (Hé, hoe zou dat toch komen?) gingen we om 08.30 uur op pad. We volgden het fietspad langs Brem, Vijgen, Meidoorns, Meelbessen, Egelantiers en Rozenbottels.
Na 20 kilometer stopten we. We hoorden een vogel, die we niet thuis konden brengen. Jammer, maar gelijk een mooie gelegenheid om pauze te houden. Niet veel later moesten we over een hoge brug, die al gebouwd was in 1880. Dat was niet onze hobby, zeg maar.
Het landschap glooide mooi met vergezichten op witte dorpjes. We zagen de autoweg soms onder ons, dan weer boven ons. In de olijfgaarden werd gewerkt, alhoewel het daar eigenlijk te warm voor was. Al rijdend over bruggen, onder wegen, en langs meren kwamen we in Luque. Een verbouwd station diende als souvenirshop, maar je kon er ook koffie krijgen. Buiten liep een bus Japanners leeg en ... de shop liep vol.
De Koploper ging er soms zo spoorslags van door, dat Marianne het niet bij kon houden. Toch raakte zij het spoor niet bijster. De Koploper speelde spoorzoekertje.
We werden gepasseerd door verschillende ATB-ers. Ook de konijnen wilden kijken wie sneller was. Zij, dus.
Het was ondertussen heel warm geworden, tot wel 34 graden. Als de olijfolie al klaar zou zijn, had men ons kunnen bakken! Maar of dat smakelijk was geweest?
Het aantal vlinders viel erg tegen, maar in dit gedeelte stonden wel erg weinig bloeiende planten in de berm. Vogels zagen we wel. We genoten van prachtige Kuifleeuweriken, Torenvalken, Bijeneters, Turkse Tortels, Waterhoentjes, Zomertortels en Putters. Verder nog veel klein grut, waaronder een zwart vogeltje, kleiner dan een Merel, maar die moet nog opgezocht worden.
Het was jammer dat we het fietspad moesten verlaten. Net voor het sluiten van de winkels konden we nog brood en yoghurt kopen in het plaatsje Doña Mencia. We aten in een parkje enigszins gepest door vliegen. De scholen kwamen uit om 2 uur. En daarna werd het stiller. Siësta.
Het laatste omhooglopende gedeelte kwamen we haast niet door. Eigenlijk was het na 3 uur niet meer te doen. Was het te warm (dit gebied heet niet voor niets de bakoven van Spanje), of had de vermoeidheid toegeslagen? Moeten we een nieuwe strategie bedenken? Wat het ook mocht zijn, we zochten hier, na 77 kilometer (gemiddeld 14.5 km met 509 hoogtemeters), in Castro del Río een hostel. Dat kostte enige moeite, want het lag op een afgelegen plek. En toen maar eens goed douchen en uitrusten.
Later zochten we vergeefs naar een bakker. Het enige dat we nog konden kopen was sap en wat fruit. Het was trouwens moeilijk om zelfs maar een winkel te vinden. Soms werd gewoon vanuit een garage wat etenswaren te koop aangeboden.
Er waren hier weinig eetgelegenheden, maar we vonden er één. Helaas ging de keuken pas om 21.00 uur open. Omdat we moesten wachten werd als tijdverdrijf de tv buiten gezet. Ach, in ieder geval konden onze benen rusten. Met een nog lege maag namen we niet te veel alcohol, anders konden we wel eens heel jolig worden. Buiten werden feesttenten opgebouwd. Vervolgens werden de boxen getest. De bassen dreunden door heel ons lijf. Morgen wordt het feest. Het lijkt Alcaraz wel! Waren wij even blij dat ons hostel zo afgelegen lag! En morgen ..... wegwezen!
Na 20 kilometer stopten we. We hoorden een vogel, die we niet thuis konden brengen. Jammer, maar gelijk een mooie gelegenheid om pauze te houden. Niet veel later moesten we over een hoge brug, die al gebouwd was in 1880. Dat was niet onze hobby, zeg maar.
Het landschap glooide mooi met vergezichten op witte dorpjes. We zagen de autoweg soms onder ons, dan weer boven ons. In de olijfgaarden werd gewerkt, alhoewel het daar eigenlijk te warm voor was. Al rijdend over bruggen, onder wegen, en langs meren kwamen we in Luque. Een verbouwd station diende als souvenirshop, maar je kon er ook koffie krijgen. Buiten liep een bus Japanners leeg en ... de shop liep vol.
De Koploper ging er soms zo spoorslags van door, dat Marianne het niet bij kon houden. Toch raakte zij het spoor niet bijster. De Koploper speelde spoorzoekertje.
We werden gepasseerd door verschillende ATB-ers. Ook de konijnen wilden kijken wie sneller was. Zij, dus.
Het was ondertussen heel warm geworden, tot wel 34 graden. Als de olijfolie al klaar zou zijn, had men ons kunnen bakken! Maar of dat smakelijk was geweest?
Het aantal vlinders viel erg tegen, maar in dit gedeelte stonden wel erg weinig bloeiende planten in de berm. Vogels zagen we wel. We genoten van prachtige Kuifleeuweriken, Torenvalken, Bijeneters, Turkse Tortels, Waterhoentjes, Zomertortels en Putters. Verder nog veel klein grut, waaronder een zwart vogeltje, kleiner dan een Merel, maar die moet nog opgezocht worden.
Het was jammer dat we het fietspad moesten verlaten. Net voor het sluiten van de winkels konden we nog brood en yoghurt kopen in het plaatsje Doña Mencia. We aten in een parkje enigszins gepest door vliegen. De scholen kwamen uit om 2 uur. En daarna werd het stiller. Siësta.
Het laatste omhooglopende gedeelte kwamen we haast niet door. Eigenlijk was het na 3 uur niet meer te doen. Was het te warm (dit gebied heet niet voor niets de bakoven van Spanje), of had de vermoeidheid toegeslagen? Moeten we een nieuwe strategie bedenken? Wat het ook mocht zijn, we zochten hier, na 77 kilometer (gemiddeld 14.5 km met 509 hoogtemeters), in Castro del Río een hostel. Dat kostte enige moeite, want het lag op een afgelegen plek. En toen maar eens goed douchen en uitrusten.
Later zochten we vergeefs naar een bakker. Het enige dat we nog konden kopen was sap en wat fruit. Het was trouwens moeilijk om zelfs maar een winkel te vinden. Soms werd gewoon vanuit een garage wat etenswaren te koop aangeboden.
Er waren hier weinig eetgelegenheden, maar we vonden er één. Helaas ging de keuken pas om 21.00 uur open. Omdat we moesten wachten werd als tijdverdrijf de tv buiten gezet. Ach, in ieder geval konden onze benen rusten. Met een nog lege maag namen we niet te veel alcohol, anders konden we wel eens heel jolig worden. Buiten werden feesttenten opgebouwd. Vervolgens werden de boxen getest. De bassen dreunden door heel ons lijf. Morgen wordt het feest. Het lijkt Alcaraz wel! Waren wij even blij dat ons hostel zo afgelegen lag! En morgen ..... wegwezen!
-
11 September 2013 - 13:09
Jura Van Zwoll:
Hoi Corrie en Kees,
Wat een hitte, wel anders dan hier, want hier komt de regen af en toe in bakken naar beneden. Ik kan me voorstellen dat jullie daar een beetje naar verlangen. Het is niet zo vreemd dat in de zuidelijke landen 's middags een siësta wordt gehouden; dat hebben ze goed bekeken. Jammer is het dat het een beetje tobben blijft met het eten, maar dat zal tijdens het feest wel anders zijn. Ik hoop dat jullie daarna, toch een beetje uitgerust, met goede moed der tocht kunnen voortzetten. Daar heb ik trouwens alle vertrouwen in.
Mvg.
Jura -
11 September 2013 - 14:07
Tanja:
Hoi Koploper en Marianne,Wij Hollanders kunnen nog veel leren van die Spanjolen,ondanks de crisis blijven ze feest vieren en jullie kunnen mooi meegenieten,jammer dat het dineren wat aan de late kant is.Kun je misschien wat droog, zonnig weer sturen naar de lage landen? Zowel Nederland en Belgie ziten in de natte, kille zône. Zet hem op doe rustig aan en GENIET!
Liefs Tanja -
11 September 2013 - 21:43
Piet Van Geemert:
Dag Corry, Kees,
Ben wel een beetje jaloers als ik jullie verhalen lees. Kom vaak in Spanje en na een jaar drie er niet geweest te zijn gaat het wel weer kriebelen. Zeker als je het hebt over een klein zwart vogeltje. Zwarte Tapuit misschien.
Algemener in Andalusië dan in de rest van Span je. Let op een mooie witte stuit.
Groet,
Piet -
11 September 2013 - 23:19
Eric-Jan :
Beste Kees en Corry ,
Errug leuk jullie verhalen te lezen en volgen waar jullie zijn !
Enne die namen weten jullie toch niet echt uit 't hoofd....toch?
Hou vol hoor. En geniet van de mensen èn maaltijden.
groet van ons vijven
en Poes Teuntje geeft een dik koppie (neem maar een lekker 'bijzonder' Spaans vogeltje mee)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
